Μετά το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πέρυσι μια φίλη γύρισε από την όμορφη πόλη με μια ιδέα. 

Είχε παρακολουθήσει μια ταινία ενός Ελληνα με γαλλικό επώνυμο “Η δουλειά της” του Νικου Labot, που της είχε αρέσει. Γνωρίζοντας τη δουλεία της Ε.Κ.Πο.Σ.Π.Ο Νόστος με γυναίκες πρόσφυγες και μετανάστριες ή αιτούσες άσυλο μας πρότεινε να σκεφτούμε έναν τρόπο να την αξιοποιήσουμε γιατί σπάει τις φυλετικές διαχωριστικές γραμμές που καμιά φορά μας εγκλωβίζουν και μας απομονώνουν. Ναι και εμάς αλλα και “εκείνους”.

Επικοινωνήσαμε λοιπόν με την παραγωγή της ταινίας και τον σκηνοθέτη και τους είπαμε για την “τρελή ιδέα”-να οργανωθεί μια ομάδα που θα δει και θα δουλέψει την ταινία και σαν στόχο θα έχει να ετοιμάσει τους αραβικούς υπότιτλους για μια προβολή ανοιχτή προς τον αραβόφωνο πληθυσμό. Έξι μήνες μετά η “τρελή ιδέα” έγινε πραγματικότητα. 

Η ομάδα των διαμεσολαβητριών-έτσι της ονομάζει το πρόγραμμα SIMRA- ετοίμασαν τους υπότιτλους στα αραβικά και μας προσκάλεσαν όλους σε μια προβολή και συζήτηση με τους συντελεστές της ταινίας. 

Όπως συνάγεται και από το ακρωνύμιό του (Supporting the Integration of Migrant Woman, Refugees and Asylum Seekers), το «SIMRA» στοχεύει στην ανάπτυξη, την εφαρμογή και την αξιολόγηση ενός πιλοτικού προγράμματος παρέμβασης το οποίο αποσκοπεί στην προώθηση της ενεργού συμμετοχής γυναικών υπηκόων τρίτων χωρών στις κοινωνίες υποδοχής και στην διευκόλυνση της κοινωνικής τους ενσωμάτωσης. Το έργο χρηματοδοτείται από το ταμείο AMIF-2016-AG-INTE της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών και με την άριστη συνεργασία των συντελεστών της ταινίας αλλα πάνω από όλα με την δουλειά των κυριών διαμεσολαβητριών που ολοκλήρωσαν την μετάφραση γρήγορα και άριστα την Τετάρτη 19 Ιουνίου 2019 θα γίνει μια δωρεάν προβολη της ταινίας “Η δουλειά της ” του Νίκου Labot με Αραβικούς υπότιτλους στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. 

“Η δουλειά της” είναι μια ταινία για την Παναγιώτα, που πριν τα 40, σχεδόν αναλφάβητη, νοικοκυρά και μητέρα δυο παιδιών, θα χρειαστεί να αναζητήσει για πρώτη φορά δουλειά, όταν ο άντρας της χάσει τη δική του. Έχοντας ελάχιστα εφόδια θα προσληφθεί για λογαριασμό μιας ιδιωτικής εταιρείας καθαρισμού σ’ ένα νέο πολυκατάστημα. Εκεί, παρά τις συνθήκες εκμετάλλευσης και εργασιακής απαξίωσης, θα βιώσει μια πρωτόγνωρη αίσθηση οικονομικής και συναισθηματικής ανεξαρτησίας και θα σταθεί για πρώτη φορά στα πόδια της. Ότι κι αν ακολουθήσει από κει και μετά, εκείνη δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια…

Η ιστορία της Παναγιώτας έγινε αφορμή να συζητήσουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλες οι γυναίκες στην αγορά εργασίας, ήταν ευκαιρία να γελάσουμε με τις αλλαγές που φέρνει η εργασία της γυναίκας στην καθημερινότητα του νοικοκυριού και να αισθανθούμε ότι δεν έχουμε και τόσες πια διαφορές μεταξύ μας προσφυγες, μετανάστες και ντόπιες γυναίκες, ανθρωποι. Διαφωνήσαμε για το εαν η ταινία έχει θετικό ή αρνητικό τέλος και μάλιστα ζητήσαμε από τον σκηνοθέτη να μας λύσει την απορία σε μια πολύ γλυκιά και οικεία συνάντηση με τις διαμεσολαβήτριες. 

Η Παναγιώτα λοιπόν μας έφερε πιο κοντά με έναν τόσο απλό και ουσιαστικό τρόπο και την ημέρα της προβολής η παρουσία της Μαρίσσας Τριανταφυλλίδου και της μικρής Δανάης Πριμάλη έδωσε τόση χαρά και αφορμή για ερωτήσεις και κουβέντα με τους αραβόφωνους θεατές. Η συζήτηση έγινε με την βοήθεια των διαμεσολαβητριών σε ρόλο διερμηνέα. 

Μάθαμε πολλά αλλά πάνω απ’όλα θυμηθήκαμε ότι καμιά φορά μια “τρελή ιδέα” γίνεται πραγματικότητα….